پارگی تاندون کوادریسپس

دکتر مهدی مقتدایی – جراح استخوان و مفاصل- فلوشیپ جراحی زانو و آرتروسکوپی مفاصل، دانشیار گروه ارتوپدی دانشگاه علوم پزشکی ایران

 

آناتومی:
تاندون عضله کوادری سپس یکی از اجزای مهم خارج مفصلی زانو است که به همراه کپسول مفصلی; رباطهای جانبی ;وعضلات گاستروکنمیوس و هامسترینگ و ایلیوتیبیال باند زانو را مستحکم نگه میدارند.
اجزای 4 گانه عضله کوادری سپس در محل چسبیدن به پاتلا به تاندون 3 لایه ای تبدیل می شوند.تاندون رکتوس فموریس بلافاصله در بالای پاتلا و به لبه قدامی قطب (pole) فوقانی پاتلا چسبیده و لایه قدامی را تشکیل می دهد.تاندون واستوس اینترمدیوس عمیقترین بخش تاندون را تشکیل می دهد که به لبه خلفی قطب فوقانی می چسبد.لایه میانی تاندون نیز از تلفیق لبه های انتهایی عضلات واستوس لترالیس ومدیالیس ایجاد میشود.

پاتولوژی:
پارگی تاندون کوادریسپس معمولا به صورت عرضی و از ناحیه osteotendinous است که مکانیسسم اسیب معمولا وارد شدن نیروی eccentric در حالیکه زانو کمی خم شده میباشد.این پارگی اغلب در افراد بالاتر از 40 سال و در مبتلایان به بیماریهای سیستمیک زمینه ای یا ارتروز زانو دیده می شود.از جمله بیماریهای مرتبط با این پارگی می توان دیابت; بیماری SLE ;چاقی ; اورمی(CRF); نقرس ;پر کاری پاراتیروئید و حتی سابقه مصرف داروهای کورتیکواستروئید را نام برد.

علائم و تشخیص:
اغلب بیماران از سابقه درد زمینه ای قبل از پارگی شاکی هستند ولی پارگی را باید در هر فرد میانسال یا مسن که علائم تورم ;درد و اختلال حرکتی زانو خصوصا به دنبال پریدن یا برخاستن یا squatting را داشته باشند باید مد نظر داشت.ممکن است صدای pop در لحظه پارگی سمع شده باشد.در معاینه بالینی وجود فاصله(gap) در بالای زانو; جابجائی به پائین پاتلا; تورم و اکیموز و ناتوانی درSLR دیده می شود.
در رادیوگرافی نیم رخ در زاویه 30 درجه فلکسیون زانو و با Insall Index<0.8.(به نفع patella-baja) کمک کننده است.ولی سونوگرافی یاM.R.Iدر تائید تشخیص بکار میروند.

tendon-teartendon-tear-1tendon-tear-2

درمان:
پارگیهای ناکامل(Incomplete) با بیحرکتی زانو به مدت 6 هفته در اکستانسیون کامل انجام می شود و پس از ان با فیزیوتراپی وتمرینات تقویتی کوادریسپس درمان می شوند ولی پارگیهای کامل را در اسرع وقت باید تحت درمان جراحی قرار داد.تکنیکهای مختلفی برای ترمیم وجود دارد ولی در اغلب موارد باید سوچورها را از سوراخهای ایجاد شده در پاتلا عبور داد.محل ترمیم را باید با نخهای قوی و غیرقابل جذب یا وایر به صورت دور تا دور محل ترمیم تقویت نمود.تاخیردردرمان پس از 72 ساعت امکان به هم رساندن لبه های پارگی را مشکل می سازد.
پس از عمل به مدت 6-4 هفته بی حرکتی در گچ سیلندر توصیه می شود واز هفته سوم امکان وزن گذاری با عصا وجود دارد.پس از باز کردن گچ از Dial-Locked brace که امکان حرکت (60-0)درجه فلکسیون را بدهد استفاده می شود وهر هفته 15-10 درجه به R.O.Mافزوده می شود.

اشتراک در تلگرام